Eserimin adı sudden re-fresh

Uzun bir süre sonra (en azından benim için), yine kendime yönelik birşeyler yazıyorum. Aslında bunu yapmak pek içimden gelmiyordu, kısa hikaye yazmaya devam edecektim güya. Ancak insana ilham gelmeyince sanırım eşitlik olsun diye insanımsılara da gelmiyor. Neyse, bugünkü eserimin adı sudden re-fresh

Sınav konusuna değinmiyorum, bilen biliyor zaten, bilmeyen bilmese de olur. Canımı en çok sıkan olay ilişkimin bitmiş olması oldu. Çok mantıklı olduğunu sandığım şahsiyet gelip de mantıksız ve çocuksu bir sebepten ötürü ilişkiyi bitirmek isteyince ne yapsam bilemedim. Düzeltmek, toparlamak isteyince daha da batırdım. Gerçi bunda onun da katkısı oldu, bana karşı olan dengesiz tavırları yüzünden diyeceğim şeyleri şaşırdım hep. Kadın işte, hepsinin bütün olayı dikkat dağıtmak :D (aman şimdi de dağılmayalım) Yine de bana karşı seviyesini düşürdüğü an, gözümde hiçbir uğraşı haketmeyen sıradan biri konumuna düştü. Bu sefer “terkedildim” sıkıntsı, yerini “yalnız kaldım” sıkıntısına bıraktı.

Kendimi derse, oyuna, işe veremeyince “bari arada Ali’den kaptığım ağırlıklarla çalışayım” dedim, onunla uğraşmaya başladım. Daha az ve tutarlı yemeye başladım. Sonuçta kimse insana, insanın kendine verdiği kadar değer veremez. Olur da kilom 80lere düşerse kararlıyım, gidebileceğim bir dojo bulup kendoya başlayacağım. Zaten evde training yapıyorum arasıra. FRPye kendimi vermek istiyorum ama onu da pek beceremiyorum. Bu haftaya kadar zaten bütün olayım haftada 1 kere dışarı çıkıp, 4 sokak yürüyüp, akşama kadar masa başında FRP oynamaktan ibaretti ama şu bir hafta içerisinde gerek FRP grubuyla içmece olsun, gerek arkadaşlarla Taksim’e gitmece olsun gayet iyi geldi. Evdeyken kendimi yiyip bitiriyorum ama dışarıdayken en azından birşeyler üzerine düşünebiliyorum.

Gelelim esas konuya, sudden re-fresh. Bugün nedense kendimi çok rahat hissederek uyandım (15:30 suları) ve içimde bezgin bir enerji var gibiydi. Odamı toparladım, bilgisayarın ve masanın tozunu aldım, hatta sakalı bıyığı kestim. Boynumu da kestim tabi, olmazsa olmazımdır. Geçenlerde hastaneye gittiydim, yarın öğlene doğru tekrar gideceğim. Bunun sebebini henüz kimseyle paylaşmak istemiyorum. Burada önemli olan şey, 1,5 aydır çekidüzen adına birşey yapmaya üşenirken birdenbire sakalımı bıyığımı bile kesecek raddede değişiklik yapmış olmam kendi adıma. Bir de, karşı tarafta oturan bir arkadaşın oynatacağı Pokemon FRP oyunu var yenilik olarak. Ayrıca geçen pazar İnternetime Dokunanın Amına Korum! yürüyüşüyle ilk defa birşeyi protesto etmek adına düzenlenmiş bir etkinliğe katıldım, siftahımı yaptım oh yes. Bitti.

  1. Henüz geridönüş yok.

Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.